هر سال میلیون‌ها نفر از کشورهای مختلف جهان برای برنامه‌ای ثبت‌نام می‌کنند که ما بیشتر با نام «لاتاری آمریکا» می‌شناسیم. در این برنامه، یک سامانه کامپیوتری از میان ثبت‌نام‌کنندگان واجد شرایط، به صورت کاملاً تصادفی تعدادی را برمی‌گزیند؛ سازوکاری که از این جهت شبیه به یک قرعه‌کشی سراسری است.
البته برگزیده شدن در لاتاری به هیچ عنوان به معنی دریافت خودکار یا فوری گرین کارت ایالات متحده نیست. شما صرفاً مجوز ورود به مراحل بعدی برنامه و اقدام برای دریافت ویزای مهاجرتی را کسب می‌کنید و چندین گام حقوقی مهم پیش رو خواهید داشت.
شاید بپرسید چرا کشوری مانند آمریکا بخشی از ویزاهای مهاجرتی سالانه خود را از طریق قرعه‌کشی توزیع می‌کند؟ فلسفه این برنامه چیست و چه کسانی واجد شرایط آن هستند؟ شکل‌گیری این سیستم نتیجه چند دهه تحول در سیاست‌های کلان مهاجرتی ایالات متحده است که در ادامه به شکلی شفاف و کاربردی بررسی می‌کنیم.
نام رسمی برنامه و فلسفه Diversity Visa
نام رسمی این طرح، Diversity Immigrant Visa Program (به اختصار DV Program) است. هدف بنیادین آن نیز در عنوانش نهفته است: ایجاد تنوع در مبدأ جغرافیایی مهاجرانی که به صورت قانونی وارد آمریکا می‌شوند.
قانون مهاجرت آمریکا سالانه تا ۵۵,۰۰۰ ویزای مهاجرتی برای این برنامه اختصاص داده است. این سهمیه بین متقاضیان کشورهایی توزیع می‌شود که در سال‌های گذشته، نرخ مهاجرت نسبتاً پایین‌تری به آمریکا داشته‌اند.
چرا به آن «گرین کارت لاتاری» می‌گویند؟
عبارت Green Card Lottery نامی غیررسمی اما پرکاربرد میان عموم است. برندگان پس از تکمیل پرونده و موفقیت در مصاحبه سفارت، ویزای مهاجرتی DV دریافت می‌کنند. پس از ورود به خاک آمریکا، وضعیت فرد به مقیم دائم قانونی (Lawful Permanent Resident) تغییر یافته و کارت اقامت دائم معروف به گرین کارت برای وی صادر می‌شود.
مراحل ۷ گانه از ثبت‌نام تا اقامت دائم:
- ثبت‌نام رسمی و ثبت فرم الکترونیکی (Entry) در بازه قانونی.
- انتخاب تصادفی رایانه‌ای در نتایج اولیه.
- تکمیل فرم مهاجرتی DS-260 و جمع‌آوری اسناد ترجمه‌شده.
- بررسی مدارک، امور هویتی و پیشینه توسط مرکز کنسولی کنتاکی (KCC).
- فرارسیدن نوبت پرونده (Case Number) و انجام مدیکال و مصاحبه در سفارت.
- صدور ویزای مهاجرتی در پاسپورت در صورت تأیید آفیسر.
- ورود به آمریکا، پرداخت حق صدور کارت و دریافت گرین کارت فیزیکی.
ریشه‌های تاریخی؛ چرا آمریکا لاتاری را بنیان نهاد؟
تا پیش از سال ۱۹۶۵، سیستم مهاجرتی آمریکا متکی بر سهمیه‌های ملیتی سنتی بود که عمدتاً به نفع کشورهای اروپای غربی عمل می‌کرد. با تصویب قانون اصلاحات مهاجرتی ۱۹۶۵، معیارهای پیوند خانوادگی و تخصص شغلی جایگزین شدند.
هرچند این تغییر عادلانه‌تر بود، اما یک پیامد طبیعی داشت: کشورهایی که پیش‌تر جمعیت مهاجر پرشماری در آمریکا داشتند، زنجیره خانوادگی نیرومندی شکل دادند و سهم اعظم ویزاها را جذب کردند. در مقابل، متولدین کشورهایی با مهاجران کمتر، هیچ کانال خانوادگی یا اسپانسر کاری برای مهاجرت نداشتند.
کنگره آمریکا در اواخر دهه ۱۹۸۰ ایده «بذر مهاجران جدید» (New Seed Immigration) را مطرح کرد تا راهی مستقل برای ورود افراد از سرزمین‌های کمتردیده‌شده بگشاید. سرانجام در ۲۹ نوامبر ۱۹۹۰ با تصویب قانون Immigration Act of 1990، برنامه ویزای تنوع نژادی و جغرافیایی (DV) رسماً متولد و از سال مالی ۱۹۹۵ به صورت دائمی اجرایی شد.
قوانین توزیع ظرفیت ۵۵ هزار ویزا
| قانون یا محدودیت | نحوه اعمال در لاتاری |
|---|---|
| سقف هر کشور (Country Limit) | هیچ کشوری نمی‌تواند در یک سال مالی بیش از ۷٪ (حدود ۳,۸۵۰ ویزا) از کل ظرفیت را تصاحب کند. |
| تقسیم‌بندی شش‌گانه جهان | سهمیه‌ها میان ۶ قاره (آسیا، آفریقا، اروپا، اقیانوسیه، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی) بر پایه نرخ مهاجرت ۵ سال اخیر توزیع می‌شود. |
| شرط حذف کشورها | کشورهایی که در ۵ سال اخیر بیش از ۵۰ هزار مهاجر به آمریکا فرستاده‌اند، از ثبت‌نام همان دوره حذف می‌شوند. |
| مبنای کشور (Chargeability) | کشور واجد شرایط بر پایه محل تولد متقاضی محاسبه می‌شود، نه لزوماً تابعیت یا پاسپورت فعلی او. |
شرایط لازم برای ثبت‌نام در لاتاری
بر خلاف تصور عموم، ثبت‌نام در لاتاری کاملاً بدون قید و شرط نیست. متقاضی اصلی باید حداقل یکی از دو شرط زیر را دارا باشد:
- مدرک تحصیلی: حداقل دیپلم ۱۲ ساله دبیرستان یا معادل آن.
- سابقه کار: حداقل ۲ سال سابقه شغلی ظرف ۵ سال اخیر در حرفه‌ای که طبق استاندارد وزارت کار آمریکا (O*NET) به ۲ سال آموزش یا تجربه نیاز دارد (Job Zone 4 یا بالاتر با SVP حداقل ۷).
خدمات ثبت‌نام و مشاوره لاتاری برای کاربران ایرانی
ایران همواره در میان کشورهای مجاز به ثبت‌نام در لاتاری گرین کارت قرار داشته است. ثبت مشخصات دقیق، رعایت ابعاد استاندارد عکس پرسنلی، نام‌نویسی صحیح همراهان و ورود صحیح اطلاعات تحصیلی و شناسنامه‌ای حیاتی است؛ چرا که کوچک‌ترین تضاد می‌تواند به رد صلاحیت قطعی در روز مصاحبه بینجامد.
شما می‌توانید برای ثبت دقیق، اصولی و بدون خطای فرم خود از صفحه اختصاصی ثبت‌نام لاتاری آمریکا در آویدپی استفاده کنید تا بررسی اطلاعات و عکس توسط کارشناسان انجام گیرد. همچنین در صورت قبولی، خدماتی نظیر پرداخت هزینه ویزای آمریکا (MRV) و پرداخت‌های کنسولی از داخل ایران قابل انجام است.
باورهای غلط پیرامون لاتاری آمریکا
- ثبت‌نام زودهنگام شانس را بالا می‌برد؟ خیر؛ سیستم در پایان دوره به صورت کامپیوتری و یکباره قرعه‌کشی را اجرا می‌کند و تقدم زمانی هیچ امتیازی ندارد.
- آژانس‌ها می‌توانند شانس را افزایش دهند؟ خیر؛ الگوریتم وزارت خارجه هیچ‌گونه اولویت‌بندی دستی یا دسترسی خارجی نمی‌پذیرد.
- انتخاب شدن یعنی دریافت حتمی ویزا؟ خیر؛ وزارت خارجه حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار نفر را انتخاب می‌کند تا سقف ۵۵ هزار ویزا در میان ریزش‌ها و نقایص مدارک پر شود.
پرسش‌های متداول
نام رسمی لاتاری آمریکا چیست؟
نام رسمی برنامه Diversity Immigrant Visa Program (برنامه DV) است و عبارت لاتاری گرین کارت اصطلاحی عامیانه است.
آیا داشتن پاسپورت برای ثبت‌نام لاتاری اجباری است؟
طبق آخرین دستورالعمل‌های رسمی، شرط الزام پاسپورت هنگام ثبت‌نام اولیه لغو شده و با مشخصات شناسنامه‌ای نیز امکان‌پذیر است؛ اما برای مراحل پس از قبولی داشتن پاسپورت معتبر ضروری است.
آیا افراد متأهل شانس دوبرابر دارند؟
بله؛ زوج‌ها می‌توانند یک‌بار با سرپرستی آقا و یک‌بار با سرپرستی خانم ثبت‌نام کنند که در صورت قبولی هرکدام، برای کل خانواده ویزا صادر می‌شود.
چگونه نتایج لاتاری را بررسی کنیم؟
نتایج صرفاً از طریق وب‌سایت رسمی dvprogram.state.gov و با وارد کردن کد رهگیری اختصاصی (Confirmation Number) در ماه مه (اردیبهشت‌ماه) قابل مشاهده است.